Print deze pagina Sla deze pagina op

Longembolie

Een longembolie is een afsluiting van een longslagader door een bloedstolsel, een zg. trombusmassa. Hierdoor kan een gedeelte van de long niet voldoende van bloed worden voorzien, waardoor longklachten kunnen ontstaan. In Nederland komt deze aandoening voor bij 2 op de 1000 inwoners.

De kans op het afsterven van longweefsel (longinfarct) hierdoor is niet groot omdat de longen een dubbele vaatvoorziening hebben. Bovendien zijn er veel verbindingen tussen de bloedvaten aanwezig, zodat een longinfarct slechts in ongeveer 10% van de gevallen voorkomt.

Oorzaken

De meest voorkomende oorzaak van longembolieën is trombose. Trombose is een aandoening waarbij er bloedstolsels gevormd worden in de bloedvaten van bijv. de aders van de benen, het bekken, soms in het rechterdeel van het hart, en soms in de aders van de armen. Een deel van zo’n bloedstolsel kan losraken en komt via de bloedstroom in de longslagaders terecht.

Een andere oorzaak van longembolie zijn vetbolletjes afkomstig uit het bot, die in de bloedbaan komen na een botbreuk. Dit is echter zeldzaam. 

''

Figuur: van trombose naar longembolie

Klachten

De meest voorkomende klacht is pijn op de borst, vaak meegaand met de ademhaling. Kortademigheid (dyspnoe) en versnelde ademhaling (tachypnoe) zijn ook veel voorkomende klachten. Het ophoesten van bloed kan ook duiden op een longinfarct. Dit gebeurt echter niet heel vaak, in ongeveer 30% van de gevallen.

Risicofactoren

De risicofactoren voor het krijgen van longembolieën zijn dezelfde als die van trombose:

Diagnose

Onderzoek is belangrijk om de diagnose vast te kunnen stellen. Tijdens het gesprek met de arts wordt een aantal vragen gesteld om er achter te kunnen komen of er sprake is van longembolieën (anamnese). Daarna volgt lichamelijk onderzoek en mogelijk aanvullend onderzoek.

Aanvullend onderzoek

Behandeling

Als er sprake is van longembolieën dan wordt zo snel mogelijk gestart met Heparine, meestal zijn dit injecties onder de huid.
Gelijktijdig wordt gestart met bloedverdunners (coumarine-derivaten zoals Sintrom of Marcoumar). Heparine wordt meestal gedurende 7 dagen gegeven, totdat de patiënt goed is ingesteld op Sintrom of Marcoumar.
De totale behandeling duurt ongeveer 6 maanden, waarbij regelmatige controle door de trombosedienst plaats zal vinden.

Mogelijke complicaties

Het stolsel in de bloedvaten van de long kan uiteindelijk ervoor zorgen dat de bloeddruk in de slagaderen te hoog wordt (pulmonale hypertensie), hierdoor kunnen allerlei klachten ontstaan zoals vermoeidheid, kortademigheid en een afname in inspanningsvermogen.

Wat kunt u er zelf aan doen?

Een goede en gezonde leefstijl is heel belangrijk, dit betekent regelmatig bewegen, gezond eten en niet roken. Als u gewend was te sporten kunt u dit gerust blijven doen. Zware sporten zoals krachtsport kunt u beter achterwege laten, eventueel kunt u dit bespreken met uw specialist.

Klik hier voor een informatief filmpje over longembolieën.